مصادیق محتوای محــتـرمانه

فراتر از رعایت حریم خصوصی، می توان احترام در طراحی یک وبسایت رو در پارامتر های دیگری هم جستجو کرد. در این مطلب برخی از این موارد رو معرفی می کنیم.

تصویر مطلب

اعتبار، برند، مشتری روز افزون، رونق کسب و کار، مخاطب های پرو پاقرص، همه و همه هدف هایی هستن که شما برای اونها تلاش می کنید، تکنیک های جدید رو جستجو می کنید و دانش خودتون رو افزایش می دید. یک نکته ی مهم که امروزه به کرار بهش اشاره میشه تلاش برای کسب اعتماد مخاطب هست. مخاطب اگر به سرویس شما اعتماد داشته باشه مسیر شما برای دستیابی به اهداف سرویسی که ارائه کرده اید بسیار ساده تر خواهد شد. اما چگونه در وب می توان اعتماد مخاطب را کسب کرد؟

احترام بگذارید، اعتماد بردارید!

این دیگه زیاد به وب منحصر نیست، این یک قانون طبیعی در انسان هاست که اگر به اونها احترام گذاشته بشه اونها هم متقابلا احترام نگه می دارند و این یک رابطه ی موثر خواهد بود. اما در وب مصادیق این احترام، متفاوت از فضای حقیقی هست، سوال شما به جاست.

  • چطور میشه در طراحی یک وبسایت احترام رو لحاظ کرد؟
  • چطور میشه فهمید که یک وبسایت و یا اپلیکیشن به ما احترام می گذاره؟

جواب سوال دوم زیاد سخت نیست و با استفاده از اون میشه تا حدودی جواب سوال اول رو هم داشت. در ادامه، مصادیقی را می شماریم تا مسئله ی احترام به مخاطب مجازی بهتر بررسی بشه. ترتیب و اهمیت موضوعات بیان شده رندوم هستند.

حریم خصوصی

یکی از جا افتاده ترین ( به هر دو معنا ) موارد، احترام به حریم خصوصی افراد در فضای مجازی هست، چیزی که شاید زیاد به آن توجه نمی کنیم اما به طرز عجیبی در رابطه ی شما با مخاطب مجازی تاثیر گذار هست. نوشتن ( یا کپی کردن) یک صفحه به عنوان "سیاست سایت در حفظ حریم خصوصی کاربران" به صورت یک فرمالیته ی دموده شده، نمی تونه به شما کمکی بکنه. نمونه هایی رو که من زیاد دیدم در وبسایت ها نقض میشه و صلب اعتماد می کنه رو سعی می کنم در اینجا لیست کنم:

کاربر را مجبور به عضویت در خبرنامه نکنید

می دونم که علاقه دارید که کاربرهای زیادی در خبرنامه شما عضو باشند و اخبار سرویس شما رو دریافت کنند، همچنین حتما درصدی از اونها به خاطر توجه نکردن و یا عدم آگاهی از اینکه خبرنامه ی شما چقدر میتونه براشون مفید باشه، در خبرنامه ی شما عضو نمیشن، اینها همه درست هست اما باور بفرمایید که راهش عضویت اجباری نیست، شما باید انگیزه ایجاد کنید نه اجبار.

اندازه ی  دکمه ی "لغوعضویت در خبرنامه" را درشت تر کنید!

نترسید از اینکه کسی عضویتش رو در خبرنامه ی شما لغو کنه، این نشونه ی خوبی هست. یعنی که لازم نیست هزینه ی اضافی صرف کنید تا یک اسپم رو به ایمیل یک نفر ارسال کنید. از طرفی، فردی که تونسته از ارسال مطالبی که به کارش نمیاد به ایمیلش جلوگیری کنه، اعتمادش نسبت به سرویس شما بالاتر میره. شاید بد نباشه در صفحه ی تاییدیه ی حذف از لیست، هم خلاقیت هایی داشته باشید. کمی عذرخواهی و بامزگی در اون صفحه بد نیست.

شماره تلفنم رو میخوای؟ در عوضش چی ؟

باز هم اشاره می کنم که انگیزه ایجاد کنید که کاربر داوطلبانه شماره تلفنش رو به شما بده و کاربرها رو مجبور نکنید، مطمئن باشید اگر کاربر رو مجبور کنید که اطلاعات خصوصی خودش رو به شما بده، شما او رو مجبور کرده اید که به شما دروغ بگوید و با شماره هایی مثل 11111 و 22222 دیتابیس شما را پر کند. از بین بردن اعتمادی که کم کم در کاربر ایجاد کرده اید تا او رو متقاعد به ثبت نام در سایت خودتون بکنید با اجبار در وارد کردن شماره تلفن همراه، یک فاجعه در طراحی استراتژی سایت شماست.

استفاده از سرویس های ارسال ایمیل یا پیامک انبوه

آیا شما هم معتقد هستید که شماره تلفن همراه شما در حریم خصوصی شماست؟ اگر قصد دارید که از سرویس های ارسال ایمیل یا پیامک انبوه برای رشد سریعتر کسب و کار خودتون استفاده کنید حتما و تاکید می کنم حتما مطمئن بشید که اون سرویس، ایمیل ها و شماره تلفن ها رو با رضایت از خود افراد تهیه کرده باشه و افراد خودشون خواسته باشن که تبلیغات دریافت کنند. اگر نه بیش از اون چیزی که فکر می کنید با این جمله در ذهن افراد مواجه می شید که : " اوه این سایت همون هست که نصف شب برای من پیامک می فرسته و.... "

عدم وجود گزینه ی نام مستعار

اگر در سرویس شما کاربر ها عضو می شوند و اطلاعات و نام اونها در معرض دید دیگران قرار خواهد گرفت، بله شما علاقه دارید که افراد با نام واقعی خود فعالیت کنند اما هیچوقت امکان استفاده از نام مستعار به جای هویت حقیقی را از کاربر نگیرید. بگذارید کاربر نام و نام خانوادگی خود را وارد کند اما از نام مستعارش استفاده کند. اگر لازم باشد خودش به جای نام مستعار از نام واقعی خود استفاده خواهد کرد.

ذخیره کردن پسورد کاربرها به صورت plaintext

این یکی از شاهکارهایی هست که اگرچه کم شده اما همچنان وجود داره. من چندین سال علاقمند امنیت وب بوده ام و بسیار برخورد کردم با افرادی که پسورد اکانت ایمیلشون دست افراد سودجو افتاده و سرویس دهنده ی ایمیل رو مقصر می دونند غافل از اینکه مقصر هم خودشون هستند که همه جا از یک پسورد استفاده می کنند و هم برنامه نویس اون سایتی که پسورد اونها رو به صورت plaintext ذخیره کرده.

سوء استفاده از عدم دانش کاربران نسبت به تکنولوژی های جدید

یک نمونه، استفاده از سرویس هاس openID یا OAuth هست که شبکه های اجتماعی اونها رو در اختیار ما قرار می دن تا به واسطه ی اونها روند ثبت نام و یا ورود کاربران به سایت رو تسهیل کنیم. اما یادم هست که حدود دو یا سه سال پیش، سایت های زیادی شروع به سوء استفاده از عدم آگاهی کاربران کردند و بدون خواست قلبی کاربران، لیست دوستانشون رو گرفتند و یا ایمیل هایی که در کانکنت های کاربران بود رو مورد استفاده قرار دادند. توصیه میشه اگر می خواهید از این سیستم ها استفاده کنید حتما به صورت مشخص و قابل دیده شدن، اطلاعات و نحوه ی کار تکتولوژی های جدید رو به کاربرانتون نشون بدید تا اعتماد اونها رو جلب کنید.

فراتر از رعایت حریم خصوصی، می توان احترام در طراحی یک وبسایت رو در پارامتر های دیگری هم جستجو کرد. به عنوان مثال می توان به نحوه ی قیمت گذاری سرویس های ارائه شده، میزان اصالت محتوای ارائه شده و مهمتر از همه، رعایت اصول طراحی محیط کاربری هم اشاره کرد. در حقیقت احترام را شاید بتوان به عنوان یکی از خصیصه های "روح وبسایت" ( این اصطلاح من در آوردی است!) دانست که در جزء جزء آن قابل مشاهد هست. 

خاتمه

اینکه کاربر متوجه شود که شما نیاز های او را می شناسید و در راه برطرف کردن این نیاز ها قدم بر می دارید، رضایت او از خدمات شما را موجب خواهد شد و این اعتمادی است که به سادگی از بین نخواهد رفت. در این راستا نیت اگر چه مهم است اما شروع کار است. سعی کنید در طراحی روند های خود مجدد و مجدد تفکر کنید، از کاربرهای خود در مورد وجه احترام در سایت خود سوال کنید و سرویس خود را از نگاه آنها ببینید، ایده های خلاق و جدید به کارببرید تا بتوانید کاربر را متوجه این نکته بکنید که شما صادقانه در حال خدمت رسانی به آنها هستید و هیچ گونه قصد سوء استفاده ای در شما نیست. شاید این کار در فضای حقیقی با یک لبخند محبت آمیز انجام شود اما در فضای مجازی کاری است که باید برای آن هم برنامه داشته باشید و در آن تفکر کنید.

مصادیقی که بیان شد شاید از برجسته ترین مواردی بود که به ذهن من رسیده بود اما شاید اگر شما هم تجربه های خود را در مورد احترام به مخاطب در کامنت ها بیان کنید، افراد بیشتری ایده بگیرند و محیط مجازی دلنشین تری داشته باشیم.

حرف آخر

وب ادوایس به کارش خاتمه داده و دیگه اینجا مطلب جدیدی منتشر نمیشه.

از این بعد فقط توی وب سایت قدیمی‌تر خودم مینویسم. اونجا مطالب کوتاه هستن، اما بطور مداوم همه چیزهایی که روزمره تجربه میکنم یا باهاشون در ارتباط هستم رو می‌نویسم. تفاوت مهمش با وب ادوایس اینه که همین نکات رو در ارتباط با مسایل کاری و زندگی اجتماعی تحلیل میکنم.

مشترک مشاوره‌های رایگان بشید

آدرس ایمیل‌تون رو وارد و هر ۳ یا ۴ هفته یه سری مشاوره های رایگان ما رو دریافت کنید. ضمنا ما هم مثل شما از اسپم متنفریم.

یا اینکه نه منصرف شدم

آخ! دیدید داشت یادمون می‌رفت؟

ما هنوز نمیدونیم شما رو باید چی صدا بزنیم، این بد نیست؟

و یا انصراف